حاولت ان انساك......فعبثا كانت محاولاتى
حاولت ان اكرهك.....فكاننى حاولت اكره ذاتى
حاولت ان ابتعد عنك.....فاذا بى تجرنى اليك خطواتى
كم مره قلت انى نسيتك.... لكنى اراك تكذب مقولاتي
فكل نيض ينبض داخلى..... وكل قطره دم فى شرايينى
تحمل حرفا من حروف اسمك.... ياحياتى
شئ فشئ نما بداخلى حبك... ينتشر كالسرطان فى جسمى
اه كم هو جميل حبك... اعذرنى بأنى اطلت حديثى
اعذرنى.... سامحنى... اغفر لكلماتى
فما كان الاسهاب فى نيتى... بل أنى اردت شرح معاناتى
ابتلانى الله بحبك....فكان حبك احلى بلائى
فلا تفرح فلا ياتى الوقت.... فلابد من انسحابى
رميت فى البحر مرساتى.. فما نفعتنى بشئ مرساتى
اغرق فى المياه... واختنق فى الاعماقِ
وانت تنظر اليّ ... ولا تهمك ماساتى
اتيتك حامله قلبى بكفى... رميته تحت اقدامك
اعلنت حبى لك... ذللت نفسى من اجلك
وتحت قدميك قلبى سحقته... وكان مرادى ان ابقى حياتى معك
ولكنك بعد كل ما فعلته من اجلك... وما عانيته للوصول لك
تاتينى الأن ... بكل برود.. وتكبر
وتقول لى ارجوكى ان تمحينى من خيالك صورتى... وان تمحى من لغاتك احرفى